“Γράφω για να εμποδίσω τους ανθρώπους να κοιμούνται. Ξέροντας πως οι άνθρωποι της εποχής μας αποφεύγουν να αντικρύσουν την πραγματικότητα, προσπαθώ να εγκλωβίσω με τους διαλόγους μου τους θεατές, ώστε να δεχτούν το χτύπημα. Αν δεν θέλουν να δουν, εγώ προσπαθώ να μην μπορούν να στρέφουν αλλού το κεφάλι. Αν το πέτυχα είμαι ευχαριστημένος, γιατί όταν κανένας έχει δει, δεν μπορεί μετά να μένει αδιάφορος.” Ζ. ΜΙΣΕΛ
Όπως έγραψε κι ο J. P. Sartre, προλογίζοντας την πρώτη έκδοση του έργου (1966) «… είναι σκανδαλώδες και δυνατό διότι, η ζωή συνοψίζεται σε έναν περίπατο, όπου το απίθανο γίνεται η αλήθεια…».
Ο καθιερωμένος κυριακάτικος περίπατος μιας συνηθισμένης μικρο-αστικής οικογένειας σε μια τυπική μεγαλούπολη δεν επιφυλάσσει απρόοπτα και ανατροπές. Τα πάντα βρίσκονται εκεί όπου πρέπει να βρίσκονται, και για ό,τι συμβαίνει υπάρχει πάντοτε κάποια εύλογη εξήγηση.
Τίποτε δεν είναι ικανό να διαταράξει την οικογενειακή γαλήνη. Κάποια προμηνύματα, όπως το ότι κάηκαν οι ασφάλειες στο σπίτι και ότι βούλωσε ο νεροχύτης, προσπερνώνται αδιάφορα, ακόμη κι όταν «τριτώνει το κακό». Σημασία έχει η ανατροφή του παιδιού, η εκμάθηση της καλής συμπεριφοράς, μέσα από στερεότυπες εκφράσεις και κανόνες απαράβατους.
Σ΄ έναν κόσμο που διαρκώς μεταβάλλεται, άλλοτε βίαια κι άλλοτε ειρηνικά, η μόνη αξία που πρέπει να μείνει πάση θυσία σταθερή είναι η οικογενειακή τιμή και προπάντων η μεταβίβαση των ιδεών του πατέρα στον γιο του. Έχοντας αφήσει τον σκοτεινό Μεσαίωνα πίσω της, η οικογένεια θα συνεχίσει τον κυριακάτικο περίπατο της εν ειρήνη, προσπερνώντας εμπόδια, μικροκαυγάδες και ανάρμοστες συμπεριφορές του γιου. πηγήhttps://gnomikilkis.blogspot.com/2017/03/blog-post_392.html
Παίζουν (αλφαβητικά):
Δέσποινα Βογιατζή
Κατερίνα Γουλάση
Κέλλυ Ζδραβικλή
Χριστίνα Μπακλέ
Πόπη Μυλωνάκη
Γιώτα Ναβρόζογλου
Μιχάλης Σαβουλίδης
Ευγενία Σουμελίδου
Νίκος Τακίρης
Ελένη Χασάνη
Σκηνοθεσία-διδασκαλία: Στ. Καλφόπουλος Χρ. Τσιγκαλίδα
Ο Ζωρζ Μισέλ (Georges Michel, 1926-2011) ήταν διακεκριμένος Γάλλος συγγραφέας και θεατρικός συγγραφέας. Έγινε ευρέως γνωστός για τα έργα του που σατιρίζουν τον μικροαστικό τρόπο ζωής, την οικογενειακή ηθική και τον καταναλωτισμό. Το πιο διάσημο έργο του είναι ο «Κυριακάτικος Περίπατος» («La promenade du dimanche»), που ανέβηκε με τεράστια επιτυχία
Ο Κυριακάτικος Περίπατος (La promenade du dimanche): Το πιο εμβληματικό του έργο (1967). Παρουσιάζει με σουρεαλιστικό, σαρκαστικό αλλά και κριτικό τρόπο την κενότητα της ζωής μιας τυπικής οικογένειας. Ο Ζαν-Πολ Σαρτρ είχε προλογίσει το θεατρικό έργο, επαινώντας τον τρόπο που ο Μισέλ αποτύπωνε την κοινωνία. Στην Ελλάδα έχει παρουσιαστεί από το Εθνικό Θέατρο και το Κρατικό Θέατρο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου