Tο 1893 ο Σπυρίδωνας Περεσιάδης έγραφε την Γκόλφω του ένα δραματικό ειδύλλιο που θα γίνει ένα από τα επιδραστικότερα έργα τα επόμενα χρόνια.
Έργο που αναδεικνύει μια εποχή που η Ελλάδα επεδίωκε να σταθεί στα πόδια της καθώς έβγαινε μετά από τη μακραίωνη Τουρκοκρατία.
Γράφτηκε και πρωτοπαρουσιάστηκε θεατρικά στην Ακράτα, τον τόπο διαμονής του συγγραφέα, το 1893. Πολύ σύντομα όμως παρουσιάστηκε στις αθηναϊκές σκηνές, στην υπόλοιπη ελληνική επαρχία αλλά και σε πόλεις του εξωτερικού με έντονο ελληνικό στοιχείο (Σμύρνη, Οδησσό, Παρίσι). Η απήχηση που γνώρισε το έργο ήταν τόσο μεγάλη, ώστε οι μικροί θίασοι να το θεωρούν «σωσίβιο των θιάσων», το έργο δηλαδή που πάντα θα εξασφάλιζε θεατές. Για αυτόν τον λόγο άλλωστε μεταφέρθηκε λίγα χρόνια μετά, το 1915 και στον κινηματογράφο.


.jpg)



Η Γκόλφω είναι μια εύστοχη δραματοποίηση ενός παλαιού θρύλου της περιοχής του Χελμού, όπου και τοποθετείται η σκηνή του δράματος.Η φτωχή και ορφανή Γκόλφω, μια όμορφη νεαρή βοσκοπούλα που ξενοδουλεύει υπηρετώντας τον τσέλιγκα Ζήση, γνωρίζει τον έρωτα στα μάτια ενός παλικαριού της περιοχής, του βοσκού Τάσου. Κι ενώ την πολιορκεί το αρχοντόπουλο της περιοχής, ο Κίτσος, εκείνη αρνείται τις προτάσεις του και παραμένει πιστή στους όρκους αγάπης που έχει ανταλλάξει με τον Τάσο. Οι δύο νέοι αρραβωνιάζονται και ετοιμάζονται να παντρευτούν, όταν ο Τάσος δέχεται πιεστικά προξενιά για την εξαδέλφη του Κίτσου και κόρη του τσέλιγκα, Σταυρούλα. Παρά την αρχική του άμεση άρνηση, ο Τάσος τελικά δελεάζεται από τη μεγάλη προίκα της Σταυρούλας και διώχνει την Γκόλφω. Η νεαρή κοπέλα απελπίζεται, χάνει τα λογικά της και καταριέται τον Τάσο. Λίγο πριν τον γάμο τους, η παραλογισμένη πια Γκόλφω σηκώνει την κατάρα και τους εύχεται κάθε ευτυχία. Ο Τάσος κλονίζεται από το μεγαλείο του έρωτά της, αλλάζει γνώμη και τρέχει στο κατόπι της, είναι όμως αργά: Η Γκόλφω έχει φαρμακωθεί και ξεψυχά στα χέρια του. Ο Τάσος αυτοκτονεί στο πλευρό της.





Το κείμενο της παράστασης του Τεχνουργείου στηρίχτηκε στο ΓΚΟΛΦΩ FOREVER του Ντίνου Σπυρόπουλου. Οι δυο ηθοποιοί Γιάννης Λιάπης και Παύλος Σαχινίδης αφού επεξεργάστηκαν προσάρμοσαν και διαμόρφωσαν το αρχικό κείμενο παρουσιάζουν μια τελείως διαφορετική εκδοχή , ένα έργο παιγμένο από δύο άτομα στο οποίο καλούνται να ενσαρκώσουν περισσότερους από 10 ρόλους.
Παίρνουν μέρος :
Επί σκηνής , επεξεργασία κειμένων, δραματουργία : Γιάννης Λιάπης, Παύλος Σαχινίδης
Συντονισμός, διδασκαλία ,επιμέλεια Στ.Καλφόπουλος , Χρ.Τσιγκαλίδα
Βοηθός σκηνοθεσίας Δάφνη Δοσοπούλου